Het afgelopen jaar is er in huize Hoepzika veel gebeurd.
De man besloot dat een andere mevrouw leuker is dan ik,
en dus zit ik sinds juli in een echtscheiding verwikkeld.
Daar lijkt inmiddels wel een eind aan te komen,
maar voor dat de man weg is en ik aan mijn nieuwe leven kan beginnen,
is het wel 2016.
Het is veel wachten, en wachten en uitzingen,
mijn gevoelens niet wegstoppen, maar ze ook niet de overhand laten nemen.
Ik vind het maar ingewikkeld allemaal.
Een ding weet ik wel, en dat is dat ik er sterker uit kom dan ik er in ging.
Ik wil me er niet door laten neerslaan.
Ik probeer door te breien en haken mijn focus te verleggen,
en soms las ik een bakdag in, want van bakken wordt ik gewoon blij!
Het bloggen heeft me ook altijd afleiding gegeven,
en het blijft steeds maar weer in mijn hoofd hangen.
Dus probeer ik een nieuwe start te maken,
in de hoop dat het me brengt wat ik denk dat het me kan brengen.
Ik heet mezelf weer welkom,
en ga verder waar ik gestopt ben, want hoe dan ook...
life goes on.
