twee vesten en wat borduurwerk

Na een wekenlange lethargische houding,

er kwam gewoon niets anders uit mijn handen 

dan vierkante gebreide lapjes voor mijn lappendeken,

voel ik tegenwoordig weer meer en meer ruimte om te handwerken.
Oftewel... ik ben weer lekker bezig en kan zo heerlijk de gedachten verzetten.
Eerst haakte ik het comfy vest met het patroon van Annelies Baes

Ik houd enorm van vesten, zowel in de zomer als in de winter,
en zou er ook graag nog eens eentje breien, maar daar peins ik nog over,
want het moet niet te moeilijk zijn, omdat ik anders halverwege afhaak
(ik ken mezelf).

Ik loop graag in kringloopwinkels en aas dan steevast op wollen kleding,
vaak voor een paar euro te koop en een uitdaging om het mij daarna eigen te maken.
Zo kocht ik laatst een beige wollen herenvest dat ik gister
in een wip achter de naaimachine van kortere mouwen had voorzien.

Ook lag er al maanden een wollen omslagvestje op mijn bureau,
dat in de winkel leuk leek, maar in de praktijk niet mooi zat.
Peins, peins wat ermee te doen.
Tot ik mij voor de zoveelste keer verlekkerde aan de foto's
van de onnavolgbare Dottie Angel.

Ik houd van haar stijl, de kleuren die ze gebruikt,
maar vooral van de manier waarop ze kleding mooier maakt dan het al is.
Ik liet mij inspireren en zette mij met het vestje aan het werk.
Eerst bouwde ik het om tot een giletje

en daarna luisterde ik het op met een wooly tattoo à la Dottie Angel.

Ik borduurde met stopwol, waar ik een grote voorraad van heb,
en waar ik nu eindelijk een fijne bestemming voor heb gevonden ;-),
want oh wat is dat verslavend, ik speur al naar het volgende project om te verfraaien!

life goes on

Het afgelopen jaar is er in huize Hoepzika veel gebeurd.

De man besloot dat een andere mevrouw leuker is dan ik,

en dus zit ik sinds juli in een echtscheiding verwikkeld.

Daar lijkt inmiddels wel een eind aan te komen,

maar voor dat de man weg is en ik aan mijn nieuwe leven kan beginnen,

is het wel 2016.

Het is veel wachten, en wachten en uitzingen,

mijn gevoelens niet wegstoppen, maar ze ook niet de overhand laten nemen.

Ik vind het maar ingewikkeld allemaal.

Een ding weet ik wel, en dat is dat ik er sterker uit kom dan ik er in ging.

Ik wil me er niet door laten neerslaan.

Ik probeer door te breien en haken mijn focus te verleggen,

en soms las ik een bakdag in, want van bakken wordt ik gewoon blij!

 Het bloggen heeft me ook altijd afleiding gegeven,

en het blijft steeds maar weer in mijn hoofd hangen.

Dus probeer ik een nieuwe start te maken,

in de hoop dat het me brengt wat ik denk dat het me kan brengen.

Ik heet mezelf weer welkom,

en ga verder waar ik gestopt ben, want hoe dan ook...

life goes on.

ze breit sloffen voor me

 Is dat niet lief?

terug van weggegweest

Mei vorig jaar postte ik mijn laatste stukje, en dat gaf rust.

Veel rust, want tijd voor nieuwe dingen, ruimte voor een ander blog.

Heel lang was ik zo tevreden, tot ik onlangs weer de kriebels kreeg,

ik had namelijk mooie sokken gebreid,

en vond het zo jammer dat alleen ikzelf en de ontvanger er van kon genieten.

Ik breide zelfs nog een paar:

van allemaal restjes sokkenwol.

En nou ja,

na lang aarzelen,

besloot ik toch het bloggen weer op te pakken.

Met kleine impressies van wat ik doe,

en wel anders dan voorheen, denk ik, maar ik vind het leuk,

en dat is het belangrijkste...

regenboogsokken

Ik brei regenboogsokken,

voor vriendin E.

Zij leverde de wol, ik lever de sokken...

nieuwe sloffen

Ze stonden al lang op mijn to-do-lijstje,

maar steeds kwam er iets anders tussendoor...

tot de oude sloffen zo versleten waren dat ik wel moest,

en dus breide ik nieuwe sloffen,

en zette er van leer zolen onder.

breistoppers

Op de Vrije School wordt veel gebreid,

dat is goed voor de hersenen, en om lekker rustig te worden,

weet ik uit ervaring...

Bij de wekelijkse schoonmaak viel me op hoe onhandig,

en gevaarlijk vooral, de scherpe breipennen uit de breitasjes staken.

Konden daar geen breistoppers op? Voor er ongelukken zouden gebeuren?

Wie roept mag ook aan de slag, dus ik speuren op internet,

met nul resultaat, want veel te duur voor 30 kinderen en twee breistoppers per kind,

ze gebruiken namelijk breipennen zonder knoppen.

Ik dropte mijn probleem bij Saskia van Wollepop,

die mij het volgende idee van de hand deed:

 Twee keer twee stukjes vilt op elkaar naaien,

elastiek ertussen en voilà... breistoppers!

 Dus ik maakte dit weekend 30 breistoppers,

van restjes vilt die ik altijd eindeloos bewaar,

en waar zich altijd wel weer een goede toepassing voor aandient.

confettislofjes

Van de wol waar ik deze sokken van breidde,

maakte ik ook nog een paar slofjes:

En ik heb nog genoeg over voor nog een paar slofjes,

ze komen in mijn Etsyshopje, waar ik overigens onlangs ineens twee artikelen uit verkocht!

En dat terwijl ik bijna had besloten de boel maar weer te sluiten,

omdat ik er na bijna een jaar nog niets uit had verkocht...

confettisokken

Ik breidde nog eens sokken in opdracht.

Leuk, vind ik dat, voor iemand anders breien,

anders dan voor jezelf of 1 van de kinderen,

die overigens geen wollen sok meer kunnen zien, 

laat staan aan hun voeten willen (suffe pubers ;-))

 Ik breidde deze superroze confettisokken van wol die ik vorig jaar zelf verfde.

Ik was heel benieuwd hoe ze zouden worden,

nou... heel roze en heel vrolijk!

Roos, ze komen jouw kant op vandaag!

slofjes

Ik breidde nog eens slofjes,

wat een heerlijk klein werkje is,

snel klaar, en oh zo schattig...

ierse sokken

Ik breide sokken voor mijn schoonmoeder,

en ze gaan een lange reis maken,

naar Ierland welteverstaan, want daar woont ze.

Ik hoop dat ze daar de grijze dagen zullen opfleuren...

brei- en haakdag + details # dag 30

Ik ging vandaag naar de brei- en haakdag.

Ik wist mezelf te beheersen en kocht niets...

Dat kwam vooral omdat ik nog wol genoeg heb:

Dag 30: manlief hing in het trapgat planken op,

waar ik mijn voorraad op kwijt kon.

Op kleur gesorteerd, onder de lappen, daarboven de wol.

Katoen apart, kinderknutselwol apart.

Ik heb genoeg voor nog een hoop projecten...

 Ook de mand met sokkenwol heeft nog genoeg op voorraad,

net als de dozen met viltwol en viltlapjes.

Als ik zo zie wat ik heb voel ik me toch wel rijk,

en ben ik blij dat ik niets gekocht heb.

Er is nog zoveel te maken, en gebruiken wat je hebt is goed.

Ik heb op dit moment 2 projecten lopen:

poncho voor jongste dochter,

en sokken voor mijn schoonmoeder, die laat ik zien als ze af zijn.

Verder wil ik graag beginnen met een nieuw vest,

hopelijk één die gaat passen...

Ik ga een gemêleerde wol gebruiken 

die ik ooit 20 jaar geleden van iemand overnam,

in combinatie met een donkerblauwe wol om het geheel wat dikker te maken:

Ik ga dit patroon van Vicarno's mama gebruiken.

Ik hoop dat hij voor de winter klaar is...

kabouter

Ik breide tussen de bedrijven door

een kaboutertje,

naar een patroon van Wollepop.

Nu ga ik weer verder met mijn lappendeken,

en zet ik nog wat slofjes op de pennen...

zucht...

In het najaar verfde ik zelf wol.
Van de bruine wol wilde ik een vest breien.
Ik vond een mooi patroon, en toog aan het werk.
Maar weet je wat het is, ik houd niet zo van grote projecten.
Halverwege ben ik het zat,
en wil ik eigenlijk niet mee verder, maar moet ik van mezelf...
Het is elke keer weer een toestand,
maar...
gisteren was het vest eindelijk af.

Ik was eigenlijk niet helemaal tevreden over hoe ik de mouwen gebreid had,
maar.. nou ja, dat vergaf ik mezelf wel ;-)
Maar waar ik echt bang voor was werd bewaarheid: hij is te klein.
Ik bespaar jullie de foto's als ik hem aan heb,
gelukkig kan jongste dochter hem aan
(voor haar is hij iets te groot, maar ze ging er deze ochtend wel mee naar school),
en ondertussen heb ik nog steeds geen eigengebreid vest....

Zucht...

nog 110 te gaan, of zo

Er zijn van die werkjes die lijken niet op te houden.

Een lappendeken maken van restjes sokkenwol,

dat is er zo één...
Ik heb een weekje vrij gehad en probeerde minstens 1 blokje per dag te breien,
de afgelopen dagen breide ik er weer 5:

 Het is een heerlijk tussendoor karweitje,
maar het zou ook leuk zijn als hij een keer af kwam...
Ik ben er inmiddels al ruim twee jaar aan bezig,
zo zag hij er in januari 2011 uit:

 en zo in januari 2012:


 en nu?

nu ben ik tevreden over de breedte,
en hoef ik alleen nog maar in de lengte,
nog 110 blokjes breien om precies te zijn...

babyslofjes

Ik breidde nog wat slofjes,

in lentekleuren

en in blauwpaars:

 Ze komen in de shop...

kersthanger

Ik ben wat dagen vrij,

en vul dat gelijkelijk met lezen,

opruimen en knutselen...

Ik maakte onder andere een kersthanger:

en breidde nog eens twee poesjes

voor jarige jobjes:

gewonnen sokken

Deze sokken breidde ik voor Michelle, 

omdat zij die gewonnen had bij Roos.

Niets heerlijkers dan iets maken voor een ander...

even ademhalen

Ik schreef het al eerder, het is hier een drukke tijd,

en niet alleen druk, maar ook intens,

op allerlei vlakken.

Vanavond vertrekken wij voor een weekendje weg,

zonder kinderen,

en gaan wij weer even ademhalen...

en wat breien...

sokken en vest

Ik moest van mezelf eerst deze sokken afbreien

voor ik aan het vest beginnen mocht,

dat ik van de zelfgeverfde wol ga breien.
Nu zijn ze eindelijk af,
en mag ik aan dit grotere breiproject beginnen
(je moet jezelf af en toe wat grenzen stellen, nietwaar).

Spannend en Leuk!